fotoshoot-Driehoek%20(49%20van%20102)_ed

Pathologie

Respiratoire kinesitherapie kan zinvol zijn bij een uitgebreide waaier van luchtwegproblematieken gaande van aangeboren aandoeningen aan de longen en/of bovenste luchtwegen, recidiverende luchtweginfecties en verworven letsels aan het ademhalingsapparaat.
De hoofdklacht gaat meestal over kortademigheid. Dit kan onder meer gepaard gaan met ophoesten van secreties, verminderde inspanningscapaciteit en kracht.

Voorbeelden hiervan zijn:

Bronchiolitis, atelectasen, misvormingen of afwijkingen van de luchtwegen, COPD, hyperventilatie, asthma, mucoviscidose, pre- en postoperatieve begeleiding van thoracoabdominale ingrepen, …

fotoshoot-Driehoek (71 van 102).jpg

Respiratoire revalidatie en kinesitherapie

De  respiratoire kinesitherapie omvat aan de ene kant het behandelen van klachten van kortademigheid en overtollige of moeilijk te verwijderen slijmen en aan de andere kant de revalidatie. Het doel hiervan is om het herstellingsproces na een luchtweginfectie te versnellen, symptomen te verminderen, surinfecties te voorkomen, conditie en kracht op te bouwen en dus de algemene levenskwaliteit te verbeteren. Een niet te vergeten onderdeel is ook het aanleren van bepaalde technieken en handelingen voor thuis. Denk maar aan het optimaal gebruik van aerosols, puffers, spoelen van de neus enz… .

Respiratoire kinesitherapie kan zowel bij volwassenen als kinderen en baby’s van toepassing zijn.


Een korte uitleg bij verschillende technieken:

Spoelen van de neus 

De neus, een onderdeel van de bovenste luchtwegen, vormt een belangrijke toegangsweg voor infecties van de onderste luchtwegen. Het neusademen is een eerste barrière tegen stof, pollen en ziektekiemen. De lucht wordt bij deze ademhaling ook opgewarmd waardoor dit de luchtwegen minder prikkelt. Het is dus van belang dat deze open en vrij blijft. Hiervoor kan het spoelen met fysiologisch water, of in sommige gevallen met hypertoon zoutwater, gehanteerd worden.


(Geassisteerde) autogene drainage in combinatie met correct huffen of hoesten 

Het doel van deze techniek is het verzamelen, ophalen en evacueren van slijmen uit de onderste luchtwegen. Wanneer men er niet in slaagt om zelf slijmen op te hoesten, kan men door het aanpassen van de ademhaling lucht achter de slijmen brengen om de slijmen vervolgens naar boven te krijgen. Een persoon bij bewustzijn en met voldoende coördinatie kan dit zelf: dit noemen we de autogene drainage. Bij niet-coöperatieve individuen gaat men de ademhaling “moduleren” door aangepaste drukken op de borstkas te geven. Met een hoest of huf manoeuvre wordt het mucus vervolgens uit de luchtwegen verwijderd.

Deze techniek heeft ook bij de diagnostiek zijn waarde: bij het indienen van een sputumstaal, kan op deze manier een doeltreffend staal verzameld worden.


Volume recruterende oefeningen en technieken 

Dit zijn oefeningen of houdingen waarbij de luchtwegen, of bepaalde zones ervan, zoveel mogelijk geventileerd worden. Deze hebben een effect op de en geraakkortademigheid en kunnen mogelijks atelectasen, afgesloten zones in de luchtwegen door vb een slijmprop, opheffen. 


Hulpmiddelen zoals PEP systemen, flutter en fixatiebandjes

PEP of positive expiratory pressure systemen zorgen ervoor dat de lucht achter de sliijm geraakt en de luchtwegen wat open drukt. De flutter is ook een PEP systeem dat trillingen maakt. Deze trillingen maken het visceus slijm vloeibaarder waardoor dit gemakkelijker loskomt van de wanden van de luchtwegen. 

Fixatiebandjes helpen bij het moduleren van de borstkas. Bovenstaande hulpmiddelen zijn aanvullend bij de autogene drainage.



De auscultatie, inspectie en het monitoren van de saturatie vormen een leidraad voor de behandeling.


De bewustwording van het eigen adempatroon ter voorbereiding van het aanleren van een correct adempatroon met correcte houding, alsook relaxatie technieken, worden aangereikt bij de respiratoire kinesitherapie.